ABOUT ME

Duncan van der Velden is echtgenoot, (groot)vader, veteraan, auteur en hobbyfotograaf.

Op de bank met mijn hond Buddy (foto: Hein van Bakel, Weekblad Deurne)

“Ik ben 12 jaar beroepsmilitair bij de Koninklijke Landmacht geweest. In de jaren ’90 ben ik als gewondenverzorger / ziekenautochauffeur drie keer uitgezonden geweest naar Bosnië-Herzegovina – twee keer met de VN-missie UNPROFOR, de derde keer met de NAVO-missie IFOR. De ervaringen die ik daar heb opgedaan hebben een enorme impact op mijn leven en gezondheid gehad, en zijn en blijven daarom een belangrijk onderdeel van hoe ik naar de dingen kijk en in het leven sta. Over die ervaringen en hoe ik daarmee heb leren omgaan heb ik een dagboek bijgehouden, waarin tot in detail mijn  verleden, mijn therapie en de onvoorwaardelijke steun van mijn gezin wordt beschreven. In 2020, een jaar na het einde van mijn behandeling, zijn mijn gebundelde verslagen vrijwel ongewijzigd gepubliceerd onder de titel ‘Een Dubbele Overwinning – Storm In Mijn Hoofd. Ik had gemerkt dat ik schrijven niet alleen heel erg leuk vond, maar dat ik er ook best wel wat van kon. Daarom ben ik nu bezig met het schrijven van een thriller – een fictief verhaal, maar dat wel is gebaseerd op mijn ervaringen en die van andere veteranen.”

foto: Wendy Vossers, Skuld Photography
Met mijn boek (foto: Wendy Vossers, Skuld Photography)

“Maar ik mag dus ook graag fotograferen. Geschiedenis is een belangrijk onderwerp van mijn shoots, en dan met name militaire historie. Ik vind het belangrijk dat de verhalen van oorlog, bezetting, bevrijding en vrijheid worden verteld, en ik hoop daar met mijn foto’s een kleine bijdrage aan te kunnen leveren. Daarom ben ik vaak te vinden op locaties als bevrijdings- en veteranenevenementen, militair-historische musea, en strijdgebieden als de Ardennen en Normandië.
Maar ik trek ook graag de natuur in, op reis is mijn camera altijd binnen handbereik, en de laatste tijd ben ik aan het experimenteren met straat- en studiofotografie. Hierbij leg ik mij steeds meer toe op zwart-witfotografie.
Mijn camera is een Nikon D7000. Dat is al een wat ouder model, maar voor mij voldoet hij prima. Daarbij: het is de fotograaf die de foto maakt, niet de camera! Bovendien heb ik in mijn goedgevulde rugzak een scala aan lenzen, filters en andere hulpmiddelen waarmee ik met veel onderwerpen goed uit de voeten kan.”

Ik  publiceer mijn foto’s sinds kort onder de noemer ‘LOTP Fotografie’. Dat is een woordgrapje, verwijzend naar de afkorting LOTR voor Lord Of The Rings. In mijn geval staat  LOTP voor  ‘Lord Of The Plot’. Ik ben namelijk in het bezit van een klein stukje grond in de Schotse Hooglanden, dat op de eigendomsakte staat aangeduid als  “The Plot”. Nu is het zo dat een obscuur, eeuwenoud Schots wetje zegt dat als je grond in Schotland bezit, je jezelf officieel Lord mag noemen. Vandaar Lord Of The Plot.”

 

Fotograferen in concentratiekamp Auschwitz-Birkenau, maart 2017